EMEKÇİ KADINLARIMIZ

8 Mart, tüm dünyada kadınların eşitlik, özgürlük ve daha huzurlu yaşama isteklerini dile getirdikleri çok özel bir gündür.

ABD’nin New York eyaletinde fabrikada çalışan işçi kadınlar, daha iyi çalışma koşulları ve erkeklerle eşit ücret almak amacıyla 8 Mart 1908’de greve gitmişler ve büyük mücadele ile kayıplardan sonra bu günü kazanmayı çoktan hak etmişlerdir.

Kadınlar ve erkeklerin fiziksel olarak eşit olmamaları, hak olarak da eşit haklara sahip olmamalarını gerektirmiyor. İran’da kadınların evden çıkması bile yasakken, onlar bir hapishane gibi buğulu camların ardından bakarken, hangi eşitlikten söz edilebilir? Eşitlik isteği kadınların en doğal haklarıdır. Çünkü kadın da olsa erkek de olsa, insan önce insandır. Kadınlar geçmişte, çoğu toplumlarda ikinci sınıf vatandaş olarak görülmüştür. En ağır işlerde çalıştırılmış, bir eşya gibi alınıp satılmış, baskı altında tutulmuş ve çoğu zaman şiddete maruz kalmıştır. Ne yazık ki kadınlar hâlâ eğitim ve diğer toplumsal hizmetlere erişmekte güçlüklerle karşılaşıyorlar. Günümüzde kadın, hem işine gitmiş, hem de eve gelince çocuğuna bakıp, ilgilenmiştir. Hem anne, hem iş kadını, hem de ev kadını rolünü üstlenmiştir. Bütün sorumlulukların altına kadınlarımız girmek zorunda kalmıştır. Kurtuluş Savaşı’nda Nene Hatun, Halide Edip Adıvar gibi birçok kahraman Türk kadını, cephelerde savaşmış, bağımsızlık savaşının kazanılmasında önemli rol oynamıştır.

Kadınların haklarını engellemek demek, o toplumu bitirmek demektir. Kadınsız bir toplum çorak bir toprağa benzer. O hâlde, eğitim her kadının doğal hakkı olmalıdır. Çünkü toplumun yapı taşı olan aileden başlayarak, sağlıklı bireyler yetiştirmek, onların elindedir. Eğer kadın bilgisiz ve cahil kalmışsa, okuma hakkından yoksun bırakılmışsa, ondan sağlıklı bireyler yetiştirmesi beklenemez. Atatürk de bunu çok iyi bildiği için, sosyal ve kültürel alanda, eğitimde, hukukta, aile içinde ve çalışma hayatında kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olmasını hedeflemiştir. Nitekim kadınlar, seçme ve seçilme hakkı gibi haklara birçok ülkeden önce sahip olmuşlardır. Atatürk’ün dediği gibi “Bir toplum, bir millet erkek ve kadın denilen iki cins insandan meydana gelir. Mümkün müdür ki, bir toplumun yarısı topraklara zincirlerle bağlı kaldıkça, diğer kısmı göklere yükselebilsin!”

Yılın sadece bir günü kadınları hatırlamak, onların aile ve toplum üzerindeki değerlerini ön plana çıkarmakla, onların hak ettiği kazanımlar ödenmiş olmaz. Eşitlikten söz ederken, bunu uygulamalarda göremiyoruz. Örneğin, siyaset, idare ve toplumun diğer alanlarında, kadınlara gereken fırsatlar verilmemiştir. Kadın haklarını, insan haklarından ayrı tutmak mümkün değildir. Kadın hakları ile savunulan kadınların ayrıcalıklı haklara sahip olması değil, sadece insan oldukları için her yerde ve herkes için geçerli haklara sahip olmasıdır. Kadınların eğitim, sağlık, siyaset ve toplumun her alanında, özgür ve aktif olarak görev almalarına fırsat verilmelidir.

Atatürk kadınlarımıza birçok alanda özgürlük getirmiştir. 1924 yılında, Atatürk’ün meclise soktuğu 17 kadından sonra, 2008 yılında bulunduğumuz bu dönemde, peki şu anda mecliste kaç kadın var ve ne derecede haklarımız savunuluyor?

Daha uygar ve sağlıklı bir toplum için, kadınlara her zaman ihtiyaç vardır. Kadınlara verilmiş bu güzel güne saygı duymalı ve onları sadece bir günle değil; her zaman hatırlamalıyız.

Gizem GÜLKANAT - Tuğba AYDINLIK - DenizTopu.com