İnsanların hayatı doğumla başlayan bir yolculuktur. Bu yolculuğun ikinci ve en önemli durağı okuldur. Okul, öğrencilerin, ikinci ailesi, öğretmenleri ise ikinci anne ve babasıdır. Memleketin alın yazısını yazan bu kutsal insanlar, övgüyü en çok hak edenlerdir.

Öğretmenler sorumluluğu büyük ve bir o kadarda zorlu bir yolun yolcularıdır. Bu yolda her türlü fedakârlığa razı olurlar ve zorluklarına katlanarak gönüllerdeki yeri hak ederler. İnsanlığın yararına olan her şeyi öğretir ve öğütlerler. Toplumların çağdaş bir medeniyet kurmaları yolunda sarf edilen çabada en büyük paya sahiptirler. Aydınlığa giden yolda öğrencileri iyiye, doğruya ve güzele götüren ve bunun mücadelesini veren öğretmenlerdir. Onlar yurdun umududur.

Kuşkusuz, kutsal bir mesleğe sahip olan öğretmenler, gösterdikleri fedakârlık, sabır ve özveriyle öğrencilerine ilmin dışında kalp ve gönül zenginliği de sunar. Diyelim ki, bir yerde öğrencinin hızı kesildi, yetişip elinden tutan öğretmendir. Bir konuda yanıldı, yanlışını düzelten hep öğretmendir. Elinin yetişemediği yerde onu yükselten öğretmendir. Hangi işi başarırsa, sevinen öğretmendir. Ne zaman bir yeri kesilip kanasa yüreği ile saran öğretmendir. İşte insanlar bu yüzden muhtaçtır o kutsal insanlara.

Anadolu’nun Toros’unu, bahçesini, bayırını aşar gelirler. Gurbet iller, ilçeler gezerler. Barışın kardeşliğin güzelliğini öğretirler. Önce dedesini sonra torununu okuturlar. Cehaleti kökten siler, yok ederler. Vatanına bağlı, sözlerine sağdıktırlar. Kalpleri vazife aşkıyla doludur.

Boşa gitmez öğretmenlerin verdiği emekler, eğitimsiz toplum yerde emekler.

Özlem YALÇIN - DenizTopu.com